Wow

2005/Aug/09

คราวก่อนเพิ่งจะอัพบล็อกเรื่องของความฝันไป

คราวนี้ความฝันก็เลยเป็นจริง

อ๊ะๆ อย่าเพิ่งตาโตคิดว่าวาวหาเฟอร์รารี่มาขับได้

หรือถูกล็อตตารี่รางวันที่1ไปเหมาUlysse nardin

มาใส่เล่นนะเคอะ ไม่ใช่ค่ะไม่ใช่

แต่ฝันนี้ก็พิเศษไม่แพ้กันนั่นแล คือจะมาบอกว่า...

............................

.................

Lemon&Sugarได้เป็นหนังสือและจะออกมา

ปลายปีนี้แล้ว!!! กับสนพ.สถาพรค่ะ

หลังจากยัยวาวลังเลในชีวิต กลุ้มใจกินไม่ได้ นอนไม่หลับ

ไปหลายครั้งกับการเลือกสนพ.อยู่นาน(เหมือนจะเวอร์แต่จริงนะ)

ในที่สุดก็ตัดสินใจได้สักทีเหมือนยกภูเขาออกจากอก เฮ้อ~

จะว่าไปคนเขียนทุกคนก็ฝันอยากจะมีหนังสือ

เป็นของตัวเองสักเล่มทั้งนั้น เวลาที่วาวเป็นเด็ก

เข้าร้านหนังสือไปซื้อหนังสือคนนั้นคนนี้บ่อยๆก็สงสัย

เหมือนกันว่าเวลานักเขียนเขาเห็นหนังสือตัวเองอยู่บนชั้น

จะรู้สึกยังไงกันบ้างน้า...จะรู้สึกเหมือนยัยวาวตอนนี้หรือเปล่าหว่า

รู้สึกกลัวปนวิตกจริตว่าถ้าพิมพ์ออกมาแล้วไม่มีใครซื้อ

ทำสนพ.เขาขาดทุนจะว่าไง...เอิ๊ก

ภาวนาขอให้มันขายออกด้วยล่ะนะสาธุ...

พูดตามตรงไม่เคยคิดว่าจะมีวันนี้กับเขาได้เลยนะเนี่ย

แค่เอาไปลงเวปแล้วมีคนอ่านเยอะจนติดอันดับท๊อป

ก็เกินคาดไปหลายขุมแล้ว...

อิมพอซซิเบิลสำหรับวาวโคตรๆ

อึ้งในความฟลุ้คของตัวเองกร๊ากกกก

เคยมีน้องคนนึงบอกว่า "พี่วาวโชคดีจังนะมีพรสวรรค์"

ไม่...วาวไม่เห็นด้วย พรสวรรค์คืออะไร?

สำหรับวาวมันคือการที่วาวสร้างงานขึ้นมา

และทุ่มเทให้มันนานนับปี...นี่แหละพรสวรรค์

วันแรกที่วาวลงเรื่อง แล้วผมก็รักเธอ...

คือเดือนเมษาปี47 ซึ่งตอนนั้นไม่เคยคิดถึง

เรื่องว่ามันจะมีคนอ่านเยอะหรือได้เป็นหนังสืออะไร

แค่รู้สึกมีความสุขที่ได้เขียน คอมเมนท์1คอมเมนท์

ก็ทำให้หัวใจพอโตแล้ว ยิ้มไปได้ทั้งวัน

และจากตรงนั้นกว่าจะถึงวันนี้คือ1ปีกว่าๆ

ที่วาวดึงเวลาของชีวิตมาใช้เพื่อความฝันของตัวเอง...

ถ้านี่คือพรสวรรค์ แล้วคุณลองใช้พรสวรรค์ของคุณหรือยังล่ะคะ?

และถ้าคุณมีความฝันล่ะก็

อย่ามามัวโทษพรสวรรค์ที่ฟ้าประทานมาอยู่เลยค่ะ

ตามไปให้ถึงดีกว่า

วาวคิดนะว่าการแต่งเรื่องมันไม่ยากอย่างที่ใครๆคิด

มันก็การที่เรามานั่งเล่าเรื่องราวให้คนอื่นฟัง

เหมือนคุยกับเพื่อนธรรมดานั่นแหละ

เพราะงั้นใครที่คิดๆขีดๆเขียนๆอะไรไว้

ก็เอาออกมาให้คนอื่นๆด้ยลโฉมกันบ้าง

ทางสำหรับความฝันน่ะ ไม่ไกลเกินที่จะเดินไปถึงฝั่งหรอก...

พูดแล้วก็ต้องนึกถึงบุคคลอันทำให้วาวมายืนอยู่ที่ตรงนี้ได้

ยาววววววเป็นหางว่าวเลยล่ะ อยากขอบคุณจริงๆ

-อันดับแรกวาวยกให้ปะป๊ากับมะม๊าที่น่ารัก ที่เลี้ยงดูเด็กน้อยคนนึง

ให้เป็นผู้เป็นคนกับเขาขึ้นมาได้ อีกทั้งยังสนับสนุนเป็นสปอนเซอร์ให้

ทู้กอย่าง ทั้งคอมฯ ค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าเนท(หมดกะลูกล้างลูกผลาญไปเยอะ)

แถมยังตามใจให้หนูอยู่กับคอมนานเท่าที่ต้องการ

มีบ้างที่มาเตือนด้วยความเป็นห่วงสุขภาพบางครั้งคราว

ขอบคุณค่ะ^^

-ต่อมาก็ยัยวิวน้องสาวตัวดีที่สวมวิญญาณมะม๊าคนที่สอง

จัดระเบียบชีวิตให้พี่สาวที่ไร้แก่นสารคนนี้

เหอๆถ้าไม่มีน้องสาวคอยบ่น จ้ำจี้จำไช ทำงาน จัดห้อง

ตื่นไปโรงเรียน กินข้าว ทุกอย่างสารพัดสารเพ

วาวก็คงอืดตายหน้าคอมไปนานแล้ว...ขอบใจเน้อ

อ้อ...ลืมไปหน่อยตรงที่แย่งเล่นคอมอันนี้เพลาๆลงหน่อยก็ดีนะวิว

-ขาดไม่ได้เลยคุณคุณยาย คุณย่าที่น่ารัก

และขอให้อยู่กะวาวไปนานๆ ขอบคุณนะคะ^^

-โรงเรียน และอาจารย์ที่สอนสั่ง ถ้าวาวไม่มีความรู้

ไม่มีความทรงจำดีๆที่โรงเรียน

ก็คงไม่คิดจะเขียนเรื่องเหล่านี้ขึ้นมา

ขอบคุณค่ะ...

-เพื่อนๆพี่ๆน้องๆที่ร่วมสุขร่วมทุกข์สนุกสนานกันมาทุกคน

Q-pid ฉันคิดถึงพวกแกเสมอ...(ยังจำวีทีอาร์ของวิชา

เทคโนโลยีสารสนเทศที่เราทำร่วมได้ไหม ฉันเอามาดูเมื่อวาน

โคตรคิดถึงพวกแกเลย)

/3ห้อง2 ห้องเรียนในความทรงจำที่จะไม่มีวันลืม

จรเข้ กิ้งก่า ลิงน้อย ฮิปโป หรือจิ้งจอกฉายาที่ไม่เลือน

ไปตามกาลเวลา พวกแกอยู่ในใจฉันนะ

กลุ่มใต้เรือนไทยทุกคน กลุ่มติวที่เริ่มจากการ

ไม่เข้าใจในบทเรียนเล็กๆจนกลายมาเป็นความผูกพัน

ของคนหลายๆคนที่ได้มาอาศัยเรียนรู้ และพึ่งพาพี่ๆคนเก่ง

เสมอ โดยเฉพาะพี่ชายที่ยังเป็นที่พึ่งยามแคลคูลัสมีปัญหา

หรือฟิสิกส์ เคมี สำหรับพวกวิดวะทั้งหลาย(ทั้งที่พี่ก็บ่นว่าให้หมอ

มาสอนเลขวิดวะมันจะรอดไหม แต่หนูก็เห็นรอดทุกที)

และที่ขาดไม่ได้น้องสาวอีกคนที่อยู่แดนไกลนางเอกในใจพี่

ขอบคุณจ้า...

-หนังสือทุกเล่ม นักเขียนทุกท่าน ถ้าไม่หนังสือน่าอ่าน

ไม่มีนักเขียนอย่างเช็คสเปียร์ เจเค โรว์ลิ่ง

เจ อาร์ อาร์ โทลคีน ซูซูกิ โคจิ ควียอนนี

จุฑารันต์ นราเกตต์ ฯลฯ คงไม่มีวาวในวันนี้

ขอบคุณค่ะ...

-และที่สำคัญนักเขียนที่เป็นยิ่งกว่าคนในดวงใจ

ใครบอกว่าเราหาเพื่อนที่จริงใจในโลกไซเบอร์ไม่ได้

วาวขอเถียงว่าไม่จริง!

ปลาถ้าไม่มีแกก็คงไม่มีหนังสือเล่มนี้

ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ เป็นคนคอย

ฟังเวลาฉันพร่ำเพ้อบ่นไร้สาระระบายความในใจ

และที่สำคัญฉันสวยสุดว่ะแก^0^

ชุบน้องสาวที่น่ารักอีกคน ขอบคุณสำหรับ

กำลังใจในหลายๆครั้ง และอยากให้รู้ว่า

พี่ชื่นชมในความคิดและความเข้มแข็งของชุบนะ

เดียวถึงจะสนิทกันไม่นานแต่ขอบคุณที่ให้คำปรึกษา

เรื่องหนังสือ รวมไปถึงตอนนี้เรื่องการเรียน

ที่สำคัญอย่าลืม...เล่มพิเศษกร๊ากกก^0^

ขอบคุณมิ้ม จี๊ สองน้องสาวที่ให้กำลังใจ และคอยคุยกับ

คนเพ้อๆอย่างพี่^^

และขอบคุณอีกหลายๆรอบสำหรับคนที่วาวยังไม่ได้เอ่ยถึง

เพราะมีเยอะเหลือเกินจริงๆถ้าพูดก็คงยาวเป็นวันๆ

เอาน่า อย่าน้อยใจเลยนะ

-คนอ่านที่น่ารักทุกคน ที่คอยติดตาม คอยให้กำลังใจ

ทวงตอนใหม่ หรือบางคนแอบหลงรักตัวละครก็มี^^

และสำหรับบางคนก็น่ารักมากจริงๆ

ที่สามารถทนคุยกับยัยเอ๋ออย่างวาวได้

จนเหมือนเป็นพี่น้องไปแล้ว^^

ขอบคุณมากๆๆๆเลยค่ะ

-เวปมาสเตอร์ของทุกที่ ทั้งเด็กดี ประมูล หรือเอ็กซ์ทีน

ที่ทำให้วาวมีทีซุกหัว ซุกความคิด เอาความพร่ำเพ้อมา

บรรยายลงในหน้าจอให้ชาวบ้านคนอื่นได้รับรู้

ขอบคุณค่ะ...

-สุดท้ายขอบคุณประเทศไทย ขอบคุณโลกใบนี้ที่เราได้

มีชีวิต ได้ยืนอยู่บนผืนแผ่นดินที่สุขีหาใดเปรียบ

\\^0^//บราโว่!! กราเซีย!! คัมไป!! ไชโย!!

วันนี้ไม่มีเพลงมาด้วยใจแห่งความยินดีล้วนๆ

นางเอกในใจอีกคน

ชิน โซล กิ น่ารักมากๆ ขอยกให้เธอคือต้นแบบคนใหม่

ของ เรน นางเอกเรื่อง Ice hart ผลงานล่าสุดของวาว

สำหรับวันนี้ต้องลาล่ะค่ะ แล้วเจอกันคราวหน้า^^

ยามฝนพรำ555+



parawhite in cyber
View full profile