2005/Aug/24

หายไปเลย...หายไปในอากาศ...

ใครหลายๆคนคงร้องเพลงนี้แหง ก็เพราะยัยวาวคนนี้

ดุจดังขอมดำดินหายไปในอากาศจริงๆ

T_Tอยากบอกว่าที่วาวหายไปนั้นก็เพราะ

ไปจัดการเรื่องเลมอนให้เรียบร้อยนั่นแหละค่า

เอ็มแทบไม่ได้เล่น เวปก็แทบไม่ได้แตะห้ามใจตัวเองสุดๆ

เพื่อจัดการเรื่องเลมอนให้เรียบร้อย

ซึ่งตอนนี้ก็เหลือแค่สกรีนอีกรอบ

หมายความว่ายัยวาวคนนี้ ปั่นจนจบแล้วน่ะสิคะหุหุ

แล้วก็อย่าถามนะว่าตอบจบเป็นไง...ไม่บอกเน้ออออ

คริคริ ติดตามเอาเองน่อ

แล้วก็วันนี้มีข่าวมาแจ้งอีกอย่าง

เอาวิชามารมาเผยแพร่555+

ขอเชิญทุกท่านแวะไปเยี่ยมเยียน

http://www.devilwriter.co.nr/

อีก1ที่สิงสถิตใหม่ของวาว

รวมเหล่าบรรดานักเขียนนักแปล เลือดมารหุหุ

กะทิ Stampberry ปลาน้อยร้อยชั่ง สายลมหนาว

หนุ่มกรุงโซล Aekio Rose QuartzWhite Cat

และme Parawhite จ้า...

เอามาโฆษณาด้วยกลัวบอร์ดตัววาวมันจะร้าง

เห็นบอร์ดเพื่อนๆนักเขียนเขาคึกคักกัน

แล้วเรา...ไร้ซึ่งคนโพส เหอๆ เดี๋ยวรัศมีมารไม่จับ

แหงะพล่ามมาเยอเข้าเรื่องเลยดีกว่า

วันนี้ก็ตามหัวข้อแหละจ้า

เอาพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ มาให้ได้ชมกัน

เอาล่ะลุยยยยยยย

พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์(Louvre) สร้างในค.ศ.1200

โดยพระเจ้าPhilippe Augusteเพื่อใช้ป้องกันพวกไวกิ้ง

ที่เข้ามารุกราน แต่ต่อมาได้รับการต่อเติมจากษัตริย์

อีกหลายสมัยเพื่อเป็นพระราชวังที่ประทับ

จนเมื่อเกิดการปฎิวัติในปีค.ศ.1789 รัฐบาลคณะปฎิวัติ

จึงได้ยึดนำมาเป็นพิพิธภัณฑ์ และนำของที่มีอยู่

ในพระราชวังมาจัดแสดง โดยที่ลูฟวร์มีงานศิลปะถึง

220,000(หนังสือบางเล่มก็ว่า4แสน)

จัดแสดงในห้องมากกว่า2,000ห้อง

โดยมีภาพเขียน6,000ภาพ จัดแสดงใน225ห้อง

งานแกะสลัก ประติมากรรม มีประมาณ2250ชิ้น

แบ่งเป็น6พาวิลเลี่ยน มีทางเข้าใหญ่ที่

ปีรามิดแก้วซึ่งสร้างในสมัยประธานาธิบดีมิตเตอรอง

โดยสถาปนิกชาวอเมริกันสัญชาติจีน

ชื่อว่าEeoh Ming Pei(I. M. Pei)

ซึ่งใช้กระจก612แผ่น และมีจุดเชื่อมกันถึง150,000จุด

โดยใช้เวลาก่อสร้าง14ปี ด้วยงบประมาณ12,000ล้านบาทไทย

ลูฟวร์มีผู้เข้าชมกว่า6ล้านคนต่อปี และนับเป็น

พิพิธภัณฑ์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก...

สง่างามในเวลากลางวัน

งดงามในยามค่ำคืน

ปีรามิดแก้ว

เนี่ยแหละเจ้าปีรามิดราคา12,000ล้านบาท

สงสัยไหมภายใต้ปีรามิดมีอะไรอยู่?

มันเป็นแบบนี้แลท่าน

ภายในพิพิธภัณฑ์

หากพูดถึงลูฟวร์แล้วไม่พูดถึงงานศิลปะชื่อก้อง

ก็คงจะกระไรอยู่ เพราะงั้นวาวขอนำเสนอ3ผลงานศิลป์

ที่เค้าว่ากันว่าถ้าไม่ได้ดู3ชิ้นนี้ล่ะก็คุณนั้นไปไม่ถึงลูฟวร์

อันแรกรอยยิ้มที่สวยที่สุดในโลกโมนาลิซาอันลือชื่อ

เขาว่ากันว่าวิธีลงสีของดาวินชี ทำให้โมนาลิซาเหมือน

จะมองจ้องเราอยู่ตลอดเวลา จริงหรือไม่ลองดูเอาเอง

วีนัส เดอ ลา มิลโล รูปปั้นโบราณอายุกว่า2200ปี

ห้องจัดแสดงThe Victory of Samothrace

หรือก็คือเทพธิดาแห่งชัยชนะ

เข้ามาดูใกล้ๆ

ปิดท้ายด้วยความงามของลูฟวร์อีกรอบ

สวยไหมคะ^^ วาวว่าเป็นพิพิธภัณฑ์ที่ถ้ามีโอกาสล่ะก็

ควรแวะไปเยือนสักครั้งในชีวิตจริงๆน้า

เอาล่ะวันนี้ขอนำมาให้ได้ชมแค่ลูฟวร์ก่อน

คราวหน้าวาวจะมาพร้อมกับหญิงเหล็กแห่งฝรั่งเศส

La Tour Eiffelที่อยู่ในตอน17กับ...

มงมาตร์ที่อยู่ใน...(ไม่บอกอ่าจ้า อ่านในหนังสือเองหุหุ)

ปิดท้ายอีกนิดด้วยเพลงSha la la (Humming)

ประกอบละครเรื่องFull Houseจ้า...

2005/Aug/09

คราวก่อนเพิ่งจะอัพบล็อกเรื่องของความฝันไป

คราวนี้ความฝันก็เลยเป็นจริง

อ๊ะๆ อย่าเพิ่งตาโตคิดว่าวาวหาเฟอร์รารี่มาขับได้

หรือถูกล็อตตารี่รางวันที่1ไปเหมาUlysse nardin

มาใส่เล่นนะเคอะ ไม่ใช่ค่ะไม่ใช่

แต่ฝันนี้ก็พิเศษไม่แพ้กันนั่นแล คือจะมาบอกว่า...

............................

.................

Lemon&Sugarได้เป็นหนังสือและจะออกมา

ปลายปีนี้แล้ว!!! กับสนพ.สถาพรค่ะ

หลังจากยัยวาวลังเลในชีวิต กลุ้มใจกินไม่ได้ นอนไม่หลับ

ไปหลายครั้งกับการเลือกสนพ.อยู่นาน(เหมือนจะเวอร์แต่จริงนะ)

ในที่สุดก็ตัดสินใจได้สักทีเหมือนยกภูเขาออกจากอก เฮ้อ~

จะว่าไปคนเขียนทุกคนก็ฝันอยากจะมีหนังสือ

เป็นของตัวเองสักเล่มทั้งนั้น เวลาที่วาวเป็นเด็ก

เข้าร้านหนังสือไปซื้อหนังสือคนนั้นคนนี้บ่อยๆก็สงสัย

เหมือนกันว่าเวลานักเขียนเขาเห็นหนังสือตัวเองอยู่บนชั้น

จะรู้สึกยังไงกันบ้างน้า...จะรู้สึกเหมือนยัยวาวตอนนี้หรือเปล่าหว่า

รู้สึกกลัวปนวิตกจริตว่าถ้าพิมพ์ออกมาแล้วไม่มีใครซื้อ

ทำสนพ.เขาขาดทุนจะว่าไง...เอิ๊ก

ภาวนาขอให้มันขายออกด้วยล่ะนะสาธุ...

พูดตามตรงไม่เคยคิดว่าจะมีวันนี้กับเขาได้เลยนะเนี่ย

แค่เอาไปลงเวปแล้วมีคนอ่านเยอะจนติดอันดับท๊อป

ก็เกินคาดไปหลายขุมแล้ว...

อิมพอซซิเบิลสำหรับวาวโคตรๆ

อึ้งในความฟลุ้คของตัวเองกร๊ากกกก

เคยมีน้องคนนึงบอกว่า "พี่วาวโชคดีจังนะมีพรสวรรค์"

ไม่...วาวไม่เห็นด้วย พรสวรรค์คืออะไร?

สำหรับวาวมันคือการที่วาวสร้างงานขึ้นมา

และทุ่มเทให้มันนานนับปี...นี่แหละพรสวรรค์

วันแรกที่วาวลงเรื่อง แล้วผมก็รักเธอ...

คือเดือนเมษาปี47 ซึ่งตอนนั้นไม่เคยคิดถึง

เรื่องว่ามันจะมีคนอ่านเยอะหรือได้เป็นหนังสืออะไร

แค่รู้สึกมีความสุขที่ได้เขียน คอมเมนท์1คอมเมนท์

ก็ทำให้หัวใจพอโตแล้ว ยิ้มไปได้ทั้งวัน

และจากตรงนั้นกว่าจะถึงวันนี้คือ1ปีกว่าๆ

ที่วาวดึงเวลาของชีวิตมาใช้เพื่อความฝันของตัวเอง...

ถ้านี่คือพรสวรรค์ แล้วคุณลองใช้พรสวรรค์ของคุณหรือยังล่ะคะ?

และถ้าคุณมีความฝันล่ะก็

อย่ามามัวโทษพรสวรรค์ที่ฟ้าประทานมาอยู่เลยค่ะ

ตามไปให้ถึงดีกว่า

วาวคิดนะว่าการแต่งเรื่องมันไม่ยากอย่างที่ใครๆคิด

มันก็การที่เรามานั่งเล่าเรื่องราวให้คนอื่นฟัง

เหมือนคุยกับเพื่อนธรรมดานั่นแหละ

เพราะงั้นใครที่คิดๆขีดๆเขียนๆอะไรไว้

ก็เอาออกมาให้คนอื่นๆด้ยลโฉมกันบ้าง

ทางสำหรับความฝันน่ะ ไม่ไกลเกินที่จะเดินไปถึงฝั่งหรอก...

พูดแล้วก็ต้องนึกถึงบุคคลอันทำให้วาวมายืนอยู่ที่ตรงนี้ได้

ยาววววววเป็นหางว่าวเลยล่ะ อยากขอบคุณจริงๆ

-อันดับแรกวาวยกให้ปะป๊ากับมะม๊าที่น่ารัก ที่เลี้ยงดูเด็กน้อยคนนึง

ให้เป็นผู้เป็นคนกับเขาขึ้นมาได้ อีกทั้งยังสนับสนุนเป็นสปอนเซอร์ให้

ทู้กอย่าง ทั้งคอมฯ ค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าเนท(หมดกะลูกล้างลูกผลาญไปเยอะ)

แถมยังตามใจให้หนูอยู่กับคอมนานเท่าที่ต้องการ

มีบ้างที่มาเตือนด้วยความเป็นห่วงสุขภาพบางครั้งคราว

ขอบคุณค่ะ^^

-ต่อมาก็ยัยวิวน้องสาวตัวดีที่สวมวิญญาณมะม๊าคนที่สอง

จัดระเบียบชีวิตให้พี่สาวที่ไร้แก่นสารคนนี้

เหอๆถ้าไม่มีน้องสาวคอยบ่น จ้ำจี้จำไช ทำงาน จัดห้อง

ตื่นไปโรงเรียน กินข้าว ทุกอย่างสารพัดสารเพ

วาวก็คงอืดตายหน้าคอมไปนานแล้ว...ขอบใจเน้อ

อ้อ...ลืมไปหน่อยตรงที่แย่งเล่นคอมอันนี้เพลาๆลงหน่อยก็ดีนะวิว

-ขาดไม่ได้เลยคุณคุณยาย คุณย่าที่น่ารัก

และขอให้อยู่กะวาวไปนานๆ ขอบคุณนะคะ^^

-โรงเรียน และอาจารย์ที่สอนสั่ง ถ้าวาวไม่มีความรู้

ไม่มีความทรงจำดีๆที่โรงเรียน

ก็คงไม่คิดจะเขียนเรื่องเหล่านี้ขึ้นมา

ขอบคุณค่ะ...

-เพื่อนๆพี่ๆน้องๆที่ร่วมสุขร่วมทุกข์สนุกสนานกันมาทุกคน

Q-pid ฉันคิดถึงพวกแกเสมอ...(ยังจำวีทีอาร์ของวิชา

เทคโนโลยีสารสนเทศที่เราทำร่วมได้ไหม ฉันเอามาดูเมื่อวาน

โคตรคิดถึงพวกแกเลย)

/3ห้อง2 ห้องเรียนในความทรงจำที่จะไม่มีวันลืม

จรเข้ กิ้งก่า ลิงน้อย ฮิปโป หรือจิ้งจอกฉายาที่ไม่เลือน

ไปตามกาลเวลา พวกแกอยู่ในใจฉันนะ

กลุ่มใต้เรือนไทยทุกคน กลุ่มติวที่เริ่มจากการ

ไม่เข้าใจในบทเรียนเล็กๆจนกลายมาเป็นความผูกพัน

ของคนหลายๆคนที่ได้มาอาศัยเรียนรู้ และพึ่งพาพี่ๆคนเก่ง

เสมอ โดยเฉพาะพี่ชายที่ยังเป็นที่พึ่งยามแคลคูลัสมีปัญหา

หรือฟิสิกส์ เคมี สำหรับพวกวิดวะทั้งหลาย(ทั้งที่พี่ก็บ่นว่าให้หมอ

มาสอนเลขวิดวะมันจะรอดไหม แต่หนูก็เห็นรอดทุกที)

และที่ขาดไม่ได้น้องสาวอีกคนที่อยู่แดนไกลนางเอกในใจพี่

ขอบคุณจ้า...

-หนังสือทุกเล่ม นักเขียนทุกท่าน ถ้าไม่หนังสือน่าอ่าน

ไม่มีนักเขียนอย่างเช็คสเปียร์ เจเค โรว์ลิ่ง

เจ อาร์ อาร์ โทลคีน ซูซูกิ โคจิ ควียอนนี

จุฑารันต์ นราเกตต์ ฯลฯ คงไม่มีวาวในวันนี้

ขอบคุณค่ะ...

-และที่สำคัญนักเขียนที่เป็นยิ่งกว่าคนในดวงใจ

ใครบอกว่าเราหาเพื่อนที่จริงใจในโลกไซเบอร์ไม่ได้

วาวขอเถียงว่าไม่จริง!

ปลาถ้าไม่มีแกก็คงไม่มีหนังสือเล่มนี้

ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ เป็นคนคอย

ฟังเวลาฉันพร่ำเพ้อบ่นไร้สาระระบายความในใจ

และที่สำคัญฉันสวยสุดว่ะแก^0^

ชุบน้องสาวที่น่ารักอีกคน ขอบคุณสำหรับ

กำลังใจในหลายๆครั้ง และอยากให้รู้ว่า

พี่ชื่นชมในความคิดและความเข้มแข็งของชุบนะ

เดียวถึงจะสนิทกันไม่นานแต่ขอบคุณที่ให้คำปรึกษา

เรื่องหนังสือ รวมไปถึงตอนนี้เรื่องการเรียน

ที่สำคัญอย่าลืม...เล่มพิเศษกร๊ากกก^0^

ขอบคุณมิ้ม จี๊ สองน้องสาวที่ให้กำลังใจ และคอยคุยกับ

คนเพ้อๆอย่างพี่^^

และขอบคุณอีกหลายๆรอบสำหรับคนที่วาวยังไม่ได้เอ่ยถึง

เพราะมีเยอะเหลือเกินจริงๆถ้าพูดก็คงยาวเป็นวันๆ

เอาน่า อย่าน้อยใจเลยนะ

-คนอ่านที่น่ารักทุกคน ที่คอยติดตาม คอยให้กำลังใจ

ทวงตอนใหม่ หรือบางคนแอบหลงรักตัวละครก็มี^^

และสำหรับบางคนก็น่ารักมากจริงๆ

ที่สามารถทนคุยกับยัยเอ๋ออย่างวาวได้

จนเหมือนเป็นพี่น้องไปแล้ว^^

ขอบคุณมากๆๆๆเลยค่ะ

-เวปมาสเตอร์ของทุกที่ ทั้งเด็กดี ประมูล หรือเอ็กซ์ทีน

ที่ทำให้วาวมีทีซุกหัว ซุกความคิด เอาความพร่ำเพ้อมา

บรรยายลงในหน้าจอให้ชาวบ้านคนอื่นได้รับรู้

ขอบคุณค่ะ...

-สุดท้ายขอบคุณประเทศไทย ขอบคุณโลกใบนี้ที่เราได้

มีชีวิต ได้ยืนอยู่บนผืนแผ่นดินที่สุขีหาใดเปรียบ

\\^0^//บราโว่!! กราเซีย!! คัมไป!! ไชโย!!

วันนี้ไม่มีเพลงมาด้วยใจแห่งความยินดีล้วนๆ

นางเอกในใจอีกคน

ชิน โซล กิ น่ารักมากๆ ขอยกให้เธอคือต้นแบบคนใหม่

ของ เรน นางเอกเรื่อง Ice hart ผลงานล่าสุดของวาว

สำหรับวันนี้ต้องลาล่ะค่ะ แล้วเจอกันคราวหน้า^^

ยามฝนพรำ555+

2005/Aug/05

สวัสดีค่า วาวห่างหายจากบล็อกไปนานเลยนะเนี่ย

คิดถึงบล็อกใจจะขาด(พูดหยั่งกะคิดถึงผู้ชายกร๊ากกก^0^)

ก็นะช่วงนี้มันเป็นช่วงที่วาวเกลียดที่สุดเลยนี่นา

สอบค่ะสอบ บอกแล้วว่ามันเป็นอะไรที่เกลียดมากกกกก

เพราะงั้นบล็อกวันนี้อัพเพื่อระบายความเก็บกดโดยเฉพาะ

ทำไมน่ะเหรอ...ก็เพราะวาวทำไม่ได้อ่ะสิ

ลีเนียร์ อัตนัย6ข้อ ทำได้แค่2(ซึ่งก็ไม่มั่นใจ)

เขียนได้แค่สูตรไปอีก2ข้อ และว่างเปล่าอีก2

222 แทงงวดนี้มีหวังถูกรางวัลแน่(เฮ้ย! แล้วมันไปเกี่ยวอะไร

กะใบ้หวยเนี่ย) แต่นะรู้ชะตากรรมดี ก้มหน้ายอมเลยว่า

แกไม่เกินCแน่อีวาวเอ๋ย Cนี่หยวนแล้วนะใจจริงคิดว่าDด้วยซ้ำ

เวรของกรรม กรรมของเวร ใครก็ได้ปลดแอกวาวจากเลขพวกนี้ทีT0T

I hate maths!!!

แต่จุ๊ๆ ถึงไม่มีใครปลดแอก วาวก็ตั้งใจจะปลดตัวเองจากมันอยู่แล้ว

พูดจริงๆก็ถือว่ายังอยู่ในขั้นตัดสินใจ แต่...สำหรับวาวมันไม่ไหวแล้วนะ

มันไม่ใช่แค่ไม่อยากเรียนเลขอย่างเดียวด้วย ที่สำคัญคือรู้สึกว่า

เพิ่งรู้ว่าตัวเองชอบอะไร อยากทำอะไรกันแน่...ปี2อาจจะถือว่าช้าไปนิด

แต่ก็ยังถอยหลังกลับมาทันนี่นา ถ้ารู้ตัวเองแล้วก็เลยอยากทำให้เต็มที่

ทำให้มันสุดกำลังในสิ่งที่เราชอบไปเลย วาวคิดอย่างงั้นนะ...

แต่ปล่อยวางมันชั่วครู่เพราะนั่นเป็นเรื่องของอนาคต

คะแนนสอบก็เช่นกันมันเป็นเรื่องของอนาคต(อันใกล้มากๆ)

เอาน่าปล่อยๆมันผ่านไปก่อนสักพัก ไหนๆเดี๋ยวก็จะต้องทุกข์กะมันแล้ว

ตอนนี้มาจมอยู่ในความสุขเล็กๆน้อยของตัวเองดีกว่าคริคริ

ความสุข...ความฝัน มาควบคู่กันเสมอ(หรือใครว่าไม่จริง)

เพราะฉะนั้นวันนี้ขอชวนมาฝันร่วมกันค่า^0^

แท่น แทน แท๊น

วาวพิกเจอร์ภูมิใจนำเสนอ...

สุดยอดของในฝัน

อลังการงานสร้าง ที่ได้แค่ฝันจริงๆ ไม่มีวันจะมีไว้ในครอบครอง

ชิ้นแรกเราขอเปิดตัวที่รถยนต์สปอร์ตคันหรู ที่ได้แต่เขียนลงในนิยาย

ส่วนชีวิตจริงคงไม่สามารถพอที่จะหามาขับได้ ชิส์ก็ไม่ได้เกิดเป็นลูกนายกนี่

Ferrariรุ่นใหม่ล่าสุด สีแดงปราดเปรียวงดงามด้วยรูปลักษณ์

แต่ราคา...คาดว่าคงไม่ต่ำกว่า80ล้านเป็นแน่แท้

(เอื๊อกกกกกกก ซื้อเครื่องบินขนาดเล็กมาขับได้เลย)

เอาไปดูอีกคันPorche สีบรอซ์นคันงาม สวยโฉบเฉี่ยวทุกมุม

แต่ราคาก็มิได้โฉบเฉี่ยวไปด้วย

ใครอยากมีไว้ก็จ่ายไม่น้อยกว่า30ล้าน

เฮอะ! ซื้อรถทีเหมือนตำแบงค์ละลายแม่น้ำ

มาต่อด้วยความกิเลสหนา เพราะวาวเป็นคนชอบนาฬิกา

เพราะฉะนั้นวันก่อนก็เลยแวะไปดูนาฬิกา

ที่งานWorld Watchที่มอลล์บางกะปิ

แต่วาวก็เป็นขาประจำงานนี้อยู่แล้วพอๆกะงานหนังสือแหละค่ะ

แต่ไปทีไรก็แย่ตรงที่อดใจไม่ไหวต้องเสียมันนี่ซื้อทุกที

เหอๆ กรุณาอย่ามองด้วยสายตาเช่นนั้น วาวคงไม่มีปัญญาไปซื้อ

Ulysse nardinเรือนทอง...

Piagetเรือนเพชร...

หรือCorumเป็นแสนกว่าหรอกค่ะ

เอาแค่SwatchหรือGuessให้ใส่ได้ก็พอแล้ว

แต่หัวข้อวันนี้คือความฝัน หึ หึ...เพราะงั้นก็นี่เลยนาฬิกาในฝัน

Ulysse nardinรุ่นTellurium J. Kepler

ที่เป็นlimitedมีแค่99เรือนบนโลก

สนนราคาก็17ล้านแค่นั้นเอ๊งงงงง

ทำไมมันถึงแพงอภิมหาแพงก็ด้วยคุณสมบัติดังต่อไปนี้

ดำน้ำได้ลึก30เมตร ตัวเรือนเป็นเพลตินัมหรือที่รู้จักกันดีในนาม

ทองคำขาว หน้าปัดทำมาจากเชฟไฟร์มีความแข็งมากเป็นพิเศษ

ป้องกันการเกิดรอยขีดข่วน ตัวพื้นหน้าปัดที่เป็นแผนที่โลกนั่น

ทำมาจากหินสีเผาที่อุณหภูมิพอเหมาะจนได้สีและรูปที่สวยงาม

รู้สึกว่าเรือนนี้จะเคยนำมาโชว์ที่เมืองไทยในงานคราวก่อน

วาวได้ไปดูด้วยนะสวยมากกกกแต่...17ล้านท่องไว้โยม

เอาล่ะถ้าเรือนที่แล้วคือของเรียกน้ำย่อยสำหรับนาฬิกา

อันนี้ก็คือเรือนเมนคอร์ส

วาวชอบตรงหน้าปัดของมันมากๆเลยนะ

โชว์ฟันเฟืองภายใน สวย...ดูเป็นงานปราณีตมากเลย

Ulysse nardinรุ่นRoyal Blue Tourbillon

ที่เป็นlimitedอีกเช่นกันมี99เรือนบนโลก

ในรุ่นที่ทำจากแพลตินัม สนนราคาไม่มากไม่มายจาก

เรือนที่แล้วเท่าไหร่ก็แค่850,000ฟรังก์สวิสหรือราวๆ

50ล้านบาทไทย ใช่ค่ะฟังไม่ผิดหรอก50ล้านบาทเท่านั้นนนน

ไอ้เจ้านี่มันมีอะไรดีเหรอถึงโค ตะ ระแพงขนาดนี้

มามะ ล้อมวงเข้ามา วาวจะบอกให้

ตัวเรือนทำมาจากเพลตินัม ในbezelหรือก็คืออัญมณีที่

ใส่ไว้ในฟันเฟืองเพื่อทำให้นาฬิกาเดินได้เที่ยงตรงมากที่สุด

ถ้านาฬิการะดับธรรมดาทั่วไป(หมายถึงธรรมดาแบบ

เรือนละแสนนะจ๊ะ ไม่ใช่หมื่นสองหมื่นที่ซื้อกัน)จะใช้ทับทิม

แต่นาฬิกาเรือนนี้มันไม่ธรรมดาค่ะ เลยต้องใช้เพชร และตัวเรือน

ก็ประดับด้วยเพชร48เม็ด บลูแซฟไฟร์อีก12เม็ด กระจกหน้าปัด

เป็นกระจกแซฟไฟร์กันรอยขีดข่วน กันน้ำลึกได้30เมตร

กร๊ากกคุณสมบัติขนาดนี้พอจะเทียบกะราคาของมันได้หรือยังคะ

เอาน่าถ้าใครอยากได้...50ล้านเตรียมไว้เลย เอิ๊ก

เอ้า...ทุกท่านเรามีรถ มีนาฬิกาแล้วจะขาดสิ่งนี้ก็กระไรอยู่

อันว่าบ้านคือวิมานของเรานั้นจริงแท้แน่นอนค่ะ

บอกแล้วว่าวันนี้ขอฝัน เพราะงั้นก็ต้องฝันให้เต็มที่

อันนี้เป็นพระราชวังที่ออสเตรีย สร้างกลางหุบเขา

เมื่อยามเช้าที่ท่านตื่นขึ้นมาจะสามารถมองเห็นยอดเขา

สีน้ำเงินที่ปกคลุมไปด้วยหิมะตลอดปีจาหน้าต่างห้องกว่า

พันห้องได้ ตัวตึกสีอ่อนกลืนไปกับสถานที่รอบๆ

และสวนดอกไม้สวยๆ มูลค่าน่ะเหรอคะ เงินพระคลัง

ของกษัตริย์ออสเตรียน่ะค่ะ ประมาณค่ามิได้

อ่ะ เวอร์ไปมาก เอาที่แบบพอจะเข้าเค้าความจริงหน่อย

แต่ก็ยังเป็นฝัน ที่พอจะมีโอกาสสัมผัสบ้างหากคุณเงินถึง...

มันเป็นบ้านริมทะเล ของโรงแรมที่กระบี่บ้านเรานี่เองค่ะ

อ๊ะๆแต่ถ้าแค่นั้นมันก็ธรรมดาน่ะซี้ บ้านหลังนี้พิเศษตรงที่

ใช้ถ่ายซีรี่ย์เรื่องFull Houseตอนที่พระเอกนางเอกมาฮันนีมูน

ที่เมืองไทยเชียวนะคะ

ตัวบ้านออกแบบให้ดูเก๋กลืนไปกับธรรมชาติ

สระน้ำเป็นกระจกใสมองเข้าไปภายในได้

งบประมาณการสร้างไม่ทราบแน่ชัด

รู้แต่ว่าหากคุณอยากนอนสักคืนล่ะก็

สนนราคาที่ประมาณ100,000บาทต่อคืนจ้า....

เอ้าสุดท้าย ดูเหมือนจะเป็นกิเลสสำหรับวาวจริงๆ

ขึ้นอยู่กับความชอบส่วนบุคคลนี่คะอิอิ

ถ้าพูดถึงสัตว์เลี้ยงทุกคนคงนึกถึงสุนัข แมว หรือ

ปลา กระต่าย นกไปตามเรื่อง แต่ฝันของวาวมันก็คือ

....ม้าค่ะ....

อาชาสีขาวพันธ์อารเบีย งดงามราวภาพวาด

ชวนให้หลงใหล อยากขี่จริงๆค่ะ

แต่สายพันธ์ดีๆอย่างต่ำก็หลายแสน ถ้าอย่างแพงก็เป็น10ล้าน

อยากเลี้ยงกันบ้างไหมคะ...

หรือจะเป็นอาชาสีดำเชื้อสายยุโรปแท้ สง่างามน่าเกรงขาม

ราคาสูงกว่าพันธ์อาราเบียบ้าง แต่อย่างแพงสายพันธชั้นเลิศ

ก็เหยียบๆ10ล้านเหมือนกัน love me love my horse...

หุหุ...แต่ความฝันก็คือความฝันอยู่วันยังค่ำ

ในโลกแห่งความเป็นจริง

เราคงต้องแยกความฝันและความจริงออกจากกัน

ทว่าความฝันก็คือความสุขเล็กๆที่แสนมีค่ายามเรานึกถึง

หากใครที่ไร้ซึ่งความฝัน

เขาคนนั้นก็เปรียบเหมือนคนที่ตายไปแล้ว...

จงมีฝันเพื่อความหวัง...

แต่จงอย่าหวังจนลืมโลกแห่งความเป็นจริง...

บล็อกวันนี้เหมือนจะมีสาระแต่ก็ไร้สาระฉบับวาวตามเดิม

และบทเพลงแด่วันแห่งความฝัน

Butterfly Grave ของวง Take

ขอให้ทุกคนมีฝันที่สวยงามค่ะ




edit @ 2005/08/06 02:34:32


parawhite in cyber
View full profile